De levensloop van een modelspoorder in sneltreinvaart.

Al op jonge leeftijd kreeg ik van Sinterklaas (via de speelgoed zaak van Hiemink uit Assen) mijn eerste modelspoorbaan, schaal H0. In die jaren hadden we een modelbaan op een grote plaat van ongeveer 3 bij 2 meter. Van mijn vijftiende tot zesentwintigste levensjaar heb ik niets aan modelspoor gedaan, studie en werk in Duitsland en Friesland.

Toen ik in Friesland een huis had gekocht werd als spoedig de grote zolderkamer omgetoverd tot modelspoor ruimte. Met een modelspoorbaan langs alle vier muren met een grote opklapbrug voor de deur opening. Ik had intussen een redelijk aantal locomotieven en wagons verzameld in de schaal H0. Maar zoals het vaak gaat bij jonge gezinnen kwam bij ons ook de gezinsuitbreiding en heb toen mijn zolderbaan afgebroken.

Bij een collega had ik gezien dat je een N-modelspoor baan kunt bouwen in een kleine ruimte. Ik hoefde er niet lang over na te denken en binnen enkele weken had ik al mijn H0-treinen en toebehoren verkocht aan een bekende die ook iets met modelspoor wou gaan beginnen. Intussen had ik mijn zolder ruimte ingeruild voor een klein slaapkamertje en ben daar toen begonnen met de bouw van een vaste N-baan. Na en klein jaar heb ik deze weer afgebroken, opnieuw gezinsuitbreiding, en op mijn studeer- annex werkkamer heb ik toen een kleine L-vormige N-baan gebouwd. In middels was ik lid geworden van de modelspoor club in Drachten. Daar leerde ik de modulebaan bouw kennen. Mijn vaste baan werd afgebroken en ook ik begon met een N-modulebaan, iets waarvan ik nu na 25 jaar nog geen minuut spijt van heb gehad. Binnen de korst tijd had ik een N-modulebaan die bestond uit 2 keerlussen en een aantal daar tussen passende rechte modules.

Mijn eerste grote tentoonstelling was in Bolsward waar t.g.v. de start van een nieuwe opleiding aan een daar gevestigde school een tentoonstelling met het thema :logistiek” werd georganiseerd. Namens de Modelspoorclub Drachten stond ik daar met mijn N-modulebaan naast de Friese Modelbaan Club uit Leeuwarden onder de leiding van (wijlen) Ad Rinsma en met diverse boten, vliegtuigen en modelauto clubs. Zo’n tentoonstelling smaakte naar meer. Mijn N-modulebaan breidde zich aardig uit en op de allereerste Eurospoor stond ik met mijn N-modulebaan die intussen uit een vijftiental modules bestond.

In die tijd ben ik lid geworden van de Modelspoor Club Noord Nederland waar ik samen met nog een aantal N-spoor rijders verder heb gebouwd aan de N-modulebaan. De N-modulebaan bestond in die tijd intussen uit een dikke 25 modules en we gingen minstens 2 keer per jaar naar tentoonstellingen in binnen- en ook buitenland. Tijdens de Wereld Jamboree die door Scouting Nederland werd georganiseerd hebben we onze N-modelbaan voor één dag opgebouwd in de open lucht. Scouts uit tientallen landen hebben toen onze N-baan bekeken.

Twee leden van onze vereniging hebben samen een bloksysteem bebouwd waar door de modelbanen van de MCNN op de hoofdbanen volledig automatisch kunnen rijden. Omdat dit bloksysteem ook door de H0-baan van de MCNN werd gebruik konden we nooit met 2 banen tegelijk rijden. Mijn zoon heeft toen in de avonduren een tweede versie het bloksysteem gebouwd en dat werkt nog steeds zonder problemen onder mijn N-modelbaan.

Intussen was de N-modelbaan behoorlijk uitgegroeid en bestond uit een dikke vijftig modules. Op diverse tentoonstellingen in Nederland, Duitsland en Zwitserland stonden we met de modelbaan in vele vormen van ca. 40 bij 8 meter. Acht jaren heeft mijn N-modulebaan tijdens de zomermaanden in het Industrieel Smalspoor Museum in Erica gestaan. Eerst in het oude gedeelte van de turfstrooiselfabriek, waar we elk jaar een andere baan opstelling hebben gebruikt. Daarna op de grote zolder helemaal boven in de turfstroolselfabriek. De laatste drie jaar van 2006 -2009 stond daar de complete modelbaan en het laatste jaar zelfs met een uitbreiding van een groot locomotieven depot met alles er op en er aan.

Een aantal van deze N-modules waren echter aan vervanging toe, zij waren reeds meer dan 15 jaar oud. Het was dus tijd voor een nieuwe modelbaan, op papier had ik al een paar ontwerpen hiervoor gemaakt. De oude modelbaan is intussen geheel ontmanteld, wat nog bruikbaar is staat in dozen in de hobby ruimte, de rest is geschonken aan de afvalverwerking in Drachten. De nieuwe baan zal een vaste opstelling krijgen en zo worden gebouwd dat er hoogstens 2 personen voor nodig zijn om de baan op te zetten en te bedienen. Ik bouw deze baan echter zo dat ook derden (individuele) en/of van andere modelspoorclubs op de modelbaan kunnen aansluiten.

Wat modelspoor betreft zit ik dus niet stil en in de komende jaren hoop ik deze modelbaan publieksgereed te krijgen en dan weer op veel tentoonstellingen deze nieuwe N-modelbaan aan het publiek te kunnen laten zien. Op deze site zal ik u op de hoogte houden van de vorderingen bij de bouw.